özledim ):

ben annemleri özledim ): gündüzleri pek aklıma gelmiyor özlemim ama geceleri uyurken, uyanırken; özellikle sabah namazı vakti özlüyorum.Uyurken bile aklıma geliyor.Sanki bu yeni hayatım yine değişecek ve sanki kısa bir süreliğine onlardan ayrıymışım gibi geliyor.Sonra birden bunun hep böyle gideceği geliyor aklıma; yüreğim daha hızlı çarpmaya başlıyor, gözlerim yaşarıyor, derin derin nefes almak zorunda kalıyorum, içimin sızısı dilime vuruyor ve derin bir nefesle hasta, yaralı biri gibi inliyorum.Bu sese uyanıyorum.Cano da uyanmasın diye hemen susuyorum.Zeten yeteri kadar ilgi alaka gösteriyor, üstüme titriyor, bir sürü şaklabanlıkla beni güldürmeye çalışıyor.Gurbeti hatırlamasın diye elinden geleni fazlasıyla yapıyor.''Ben özledim'' deyip de, bütün emeklerini boşa çıkarmamak için susuyorum...Ama geçece, değişecek biliyorum.Her an neyin nasıl olacağı belli olmuyor.Yarın ne olacağı, kimin nerde kiminle olacağı belli olmuyor.O yüzden Allah'tan hayırlısını bekliyorum...