Sevmedim sevmedim, sevmiyorum taşınmaları.Daha 7 ay önce taşındım; evimi, odamı, işimi, arkadaşlarımı, ailemi ve annemi anneciğimi bıraktım da geldim.Tam buraya yeni yerime evime, işime, eşime, komşularıma, alıştım ki....


Her gün bir parça bişeyler kaldırarak hazırlandık taşınmaya.Perdeleri, mutfak takımlarını, kilimleri, dantelleri yıkadım.Halıları yıkattık.Buzdolabını, fırını sildim.Kitapları, giysileri, yemek takımlarını, mutfak eşyalarını, ayakkabıları kolileyip kaldırdık.Diğerlerini de evden eve nakliyata bıraktık.Bugün de Bingöl'deki bir iki tanıdığa Allaha emanet olun dedik.
Marttan beri süren bu taşınmanın son demlerinde olmamıza rağmen bana bir sıkkınlık, bir buruk luk, bir hüzün çöktü.Herhalde yarın da komşularla vedalaşırız.
En üzücü an da Gülsever'le olan veda faslı olur.O buradaki en yakın arkadaşım, dostum, kardeşimdi.O anı bilirim kendimi tutamam...
Genç'ten çıkarken arabada ağlama nöbetleriyle rahatlarım.