her izleyişimde çok gülüyorum: çocuğun tilkiliğine olaydan sıyırmaya çalışına, artık yetişkin lakapları kullanışına, arkadaşını suçlama şekline (-- öğretmenim o ablasını da kişeliyor!!), diğerlerinin yalvarışına, yüz ifadelerine ve en önemlisi korkudan küçük dünyalarının büyük dertte oluşuna...
30 Eylül 2009
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder